zanucisz pieśń swojej nuty
rozraduje się serce którą zanucisz
w stronę prawdy
miłości do mądrości prawd
Kto ją zrozumie pojmie
do życia wznieci
i w swoim sercu umieści
Tak żeby żyła
prawda mądrość w Narodach
Jedyna rodzicielka zgody rozsądku i wygody
prawa prawdziwej natury
Nikt jej nie uczy
Lecz sama z siebie wznosi się do góry
Gdyż jest prawdą mądrością
Lecz człowiek jej tylko potrzebuje poznania
By pić jej źródła czystej wody
Jej ciepły dotyk nie potrzebuje przekonania
gdyż jest czysta woda źródlana
czystej natury mądrości prawdy
Nie zapominaj człowieku
że dusza twoja jest twoim motorem żywotności
Nie pozwól jej zabijać deptać niszczyć.
Jak się przed tym bronić.
Przed intruzami które nas atakują zewsząd
Zbuduj sobie naturalną zaporę wiary w to co robisz co myślisz.
Co czujesz
gdzie idziesz i kim i czym pragniesz być.
Gdy ktoś cię opluwa niesłusznie - przyjmuj to że nie ciebie
opluwa lecz zdjął swoją ohydną twarz swojej duszy. Nie godząc
się z tym że się pogubił w swym świecie chce wylać swe uczucia
swego świata na innych szukając ofiar.
To są ludzie rozdwojeni nie pogodzeni w sobie.
Jeśli nie mamy do nich siły ducha przebicia omijajmy ich.
I pamiętajmy że ich słowa są pustym wiatrem nic nie
znaczącym.
Bądźmy sobą dla równowagi ducha.
Gdyż nie dobrze jest żyć ludziom obrażalskim.
Gdy dotrzesz do mądrości prawdy ona cię poprowadzi.
Lecz najpierw toruj jej drogę swojej duszy.
Tak by do głębi ją wzruszyć w prawdziwych jej filarach bytu